Dave on a Blog

Wel het was in ’s Gravenwezel te doen ofzo. Als uitstekende co piloot wees ik de weg aan mevrouw **** om op de meest efficiente manier naar daar te rijden. Ik waarschuwde voor de paarden in de wei, de paters die aan de leidingen prutsten na hun 9u gebedje. Toen we aankwamen dacht Dave: “ama!”

Jaja een amai rolde over mijn lippen. Waarom?

Niet echt voor een bepaalde reden! Gewoon zodat je op de more zou klikken. Nee het zit zo. Ik had de mama van Elien al even niet meer gezien, en dat is altijd wel gezellig en zeker als ze weer bepaalde dingen door microfoon naar mij toe riep! Het is wel een schatje. Allereerst zette ik mij aan de toog met mevrouw ****. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het begin van het optreden niet zo super goed vond. Ik kan er niets aan doen, maar wat mij vooral afschrok was het feit dat er geen bassist aanwezig was. En als bassist kan ik dat altijd wel apprecieren! Jammer, zeer jammer. Maar kom. Wel even vermelden dat Nicole (denk ik) super goed kon zingen. Tegenover de andere twee zong zij wat lager en minder scherp. Ik zag er wel een rock potentieel in.

Aint no sunshine when she’s gone… Mooi liedje hé Dave ging tijdens de pauze even buiten zitten. Mevrouw **** was mij dan ook kwijt. Na langdurige zoektoch in een speeltuin en een springkasteel had ze mij gevonden! Ja hoor ik had mij goed verstopt! Tweede deel van de show was beter! Na een lange moeilijke rit naar huis ben ik maar gaan slapen..